De Vereniging Expat Rentals zet zich in voor eigenaren en bewoners van vrije sector woningen in Amsterdam.
De vereniging is opgericht vanwege de ongelijke behandeling bij verhuur korter dan zes maanden van particuliere huis- en appartementeigenaren (vrijesectorwoningen) ten opzichte van woningcorporaties, hotels en culturele instellingen .
Hotels hebben geklaagd over oneerlijke concurrentie door verhuur van particuliere appartementen kortere dan 6 maanden. Zelf verhuren ze notabene honderden socialesectorwoningen (=distributiewoningen) per nacht aan toeristen met medeweten van het gemeentebestuur van Amsterdam. Ondanks herhaalde handhavingsverzoeken wordt hiertegen niet opgetreden. Huurders van vrijesectorwoningen wordt echter niet toegestaan kortdurend te wonen (korter dan 6 maanden).
Deze vrijesector huurders worden door de gemeente Amsterdam consequent aangeduid als "hotelgasten" en de verhuurders worden aangeschreven als zijnde een illegaal hotel en gedwongen hun huurders op straat te zetten op straffe van hoge dwangsommen. De bewoners worden hier de dupe van en hun huisrecht wordt opzettelijk geschonden middels onaangekondigde binnentredingen waarbij rauwelijks sloten worden uitgeboord en huurders worden geintimideerd.
De eigenaren en verhuurders van de woningen worden juridisch gestalkt en krijgen enorme dwangsommen.
Er wordt door de gemeente Amsterdam schaamteloos gemeten met twee maten.
De bewoners zijn er het slachtoffer van. Vanaf 1 januari 2010 wordt iedere bewoner van een vrije sector appartement vogelvrij en krijgen verhuurders enorme boetes opgelegd als ze aan een expat verhuren. Duizenden inwoners van Amsterdam zullen ineens in de illegaliteit verdwijnen en over niet al te lange tijd zal Amsterdam de enige wereldstad zijn waaer hardwerkende expats geweerd worden en gelukzoekers een sociale huurwoning kado krijgen. Dit laatste is nu al het geval.
Amsterdam wil met (nieuwe) onrechtmatige regelgeving zich gaan bemoeien met de geliberaliseerde sector (142 punten en hoger) en het liefst alle woningen cliamen. Er worden hierdoor doelbewust tekorten gecreeerd, jaloeziebelastingen geheven over de verhuur en allerlei administratieve verplichtingen opgelegd.
Daarnaast is Amsterdam via de Dienst Wonen bezig om zoveel mogelijk particuliere vrije sector woningen te claimen en onrechtmatig in de sociale sector brengen. Hierbij wordt samengespannen met de (blijkbaar niet onafhankelijke) Huurcommissie. Zelfs nadat de rechter de Huurcommissie terecht heeft gewezen herroepen zij hun verklaring met te lage puntentelling niet. De Nationale Ombudsman buigt zich momenteel over deze handelswijze. Het ministerie waaronder de huurcommissie valt zegt zich hiermee niet te kunnen bemoeien en verwijst terug naar de huurcommissie.
Vrijesectorwoningen worden door stelselmatig “punten” af te trekken als sociale huurwoning aangemerkt met alle financiele schade voor de eigenaar van dien. Woningen hebben volgens het puntensysteem bijna altijd een huurwaarde die de kosten niet eens dekt.
Aanbieders (bemiddelaars en woningbureaus) worden verplicht een grote hoeveelheid informatie te overleggen.
Doen ze dit niet, dan zijn deze woonbureaus “illegale bemiddelaars” en worden ze met dwangsommen gesloten.
De privacy van de eigenaren, bedrijven en bovenal huurders worden hierdoor geschonden.
Dit alles heeft ertoe geleid dat Amsterdam een vestingsstad is geworden, met alle economische en sociale gevolgen van dien.
Overal ter wereld kent men “serviced apartments” maar in Amsterdam is het verboden. Tijdelijke verhuur is volgens Amsterdam slecht voor de sociale cohesie. De Vereniging Expat Rentals ziet kenniswerkers die tijdelijk in Amsterdam wonen als een positieve impuls voor Amsterdam en als vrijheid van burgers om te wonen zoals ze willen.